Plus Waterarm Vlaanderen. Hoe kunnen bedrijven zich wapenen?

De aanhoudende droogte van de voorbije weken maakt het nog maar eens duidelijk: in de komende decennia zullen we in onze contreien veel vaker te maken krijgen met droge zomers (en natte winters). Hoe kunnen bedrijven zich wapenen tegen regelmatig optredende watertekorten? En hoe zorgt de overheid ervoor dat Vlaanderen – zowel in de diepe ondergrond als aan de oppervlakte – niet droog valt?

Dit artikel maakt onderdeel uit van het dossier:
Waterhergebruik
26 april 2018
Wastewater Treatment

De voorbije maand juni was volgens het KMI de droogste maand in meer dan veertig jaar. Er viel zo'n 15,8 millimeter neerslag in Ukkel. Alleen in juni 1976 viel er nog minder regen, zo'n 12 millimeter. Het is geen nieuw fenomeen. Ook vorig jaar teisterden droogte en watertekort Vlaanderen, en DAN vooral de provincie West-Vlaanderen. Volgens prognoses van onder andere de Vlaamse Milieumaatschappij (VMM) is het slechts een voorteken van wat nog moet komen: in de komende decennia zullen we in onze contreien veel vaker te maken krijgen met droge zomers (en natte winters). In die zin was de recente ‘watercrisis’ een waarschuwing die de regionale en lokale overheden, en ook het bedrijfsleven, moet aanzetten tot actie.

Waterstress

Het World Resources Institute, een ngo die wereldwijd ijvert voor een duurzamere economie, plaatst ons land vanaf 2040 onverbiddelijk in de categorie met een ‘hoog risico’ op waterstress – slechts één categorie onder kurkdroge landen als Irak en Algerije. Omdat het rapport (uit 2015) geen onderscheid maakt tussen Vlaanderen, Brussel en Wallonië, en omdat Wallonië veruit de grootste watervoorraden heeft binnen België, oogt de toekomst voor ons gewest bijzonder nijpend.

Volgens de VMM bedroeg het totale waterverbruik ongeveer 3,1 miljard m³ water in 2012. Omdat ongeveer driekwart van dat water als koelwater wordt gebruikt en grotendeels terugvloeit in de watercyclus, bedraagt het effectieve verbruik ongeveer 716 miljoen m³. De huishoudens en de industrie zijn beide goed voor zowat 40 procent van het verbruik exclusief koelwater.

Tegenover dat verbruik moet een voldoende grote beschikbaarheid staan, willen we niet in de problemen komen. Afhankelijk van de methode blijkt dat er gemiddeld in Vlaanderen en Brussel jaarlijks tussen 1100 en 1700 m³ water per persoon beschikbaar is. In vergelijking met andere landen is dat zeer weinig. Slechts enkele Westerse landen beschikken over nog minder water per inwoner (Italië en Tsjechië). Zelfs in landen als Spanje, Portugal en Griekenland is de waterbeschikbaarheid per inwoner groter dan in Vlaanderen en Brussel. De belangrijkste oorzaak van die lage waterbeschikbaarheid is de hoge bevolkingsdichtheid in Vlaanderen. Het beschikbare water moet over een groot aantal inwoners verdeeld worden, terwijl de oppervlakte beperkt is. Verder zijn er ook geen heel grote rivieren die Vlaanderen binnenstromen.

Volgens Katrien Smet, woordvoerder bij de VMM, is een niet te onderschatten en vaak vergeten oorzaak van de waterschaarste in Vlaanderen de dichte bebouwing en alomtegenwoordige verharding. “De toename van verharde oppervlakten heeft de voorbije decennia het infiltratieoppervlak van regenwater voor de voeding van de ondergrond zeer sterk doen afnemen.”

Verder lezen?

Maak een profiel aan en lees Susanova nu 1 maand gratis.