Australië mag waterstof leveren voor Olympische Spelen in Japan

In 2020 vinden in Tokio de Olympische Spelen plaats. Japan wil die gelegenheid te baat nemen om zichzelf te profileren als een voorloper in de waterstofeconomie. Het land gebruikt echter geen duurzame 'groene' waterstof maar een 'grijze' variant die uit bruinkool wordt gehaald. Bovendien wordt het goedje in Australië geproduceerd en per schip naar Japan gebracht. Hoe duurzaam maakt dat de Waterstofspelen?

Katleen Put | 30 juli 2019
Olympische Spelen 2
©Sam Balye. Japan noemt de Olympische Spelen van 2020 in Tokio nu al de 'waterstofspelen'.

Al veertig jaar, sinds het olie-embargo van de OPEC in de jaren ’70, zoekt Japan manieren om energieschaarste te vermijden. De bijna-kernramp in Fukushima zette nog meer druk op de ketel. Het land investeerde de afgelopen jaren zwaar in wind- en zonne-energie en kijkt nu ook naar waterstof. Op de Olympische Spelen van 2020, die in Tokio plaatsvinden, wil Japan zichzelf profileren als een internationale voorloper in de waterstofeconomie. De tankvoorzieningen worden al geïnstalleerd en verschillende bedrijven leveren bussen en taxi’s op waterstof. De ‘Waterstofspelen’, zoals Japan ze noemt, kunnen zo het startpunt worden van een nieuwe, grootschalige waterstofindustrie.

Niet zo zwart-wit

In grote lijnen is de ambitie van Japan zeker positief. Waterstof staat immers bekend als een duurzame energiedrager. Bij de concrete uitwerking moeten echter enkele kanttekeningen geplaatst worden. Voor haar ambitieuze waterstofproject gebruikt Japan immers geen 'groene' maar 'grijze' waterstof. De groene variant is het resultaat van een volledig schone splitsing van water in zuurstof en waterstof (via elektrolyse). Grijze waterstof ontstaat als aardgas gesplitst wordt in waterstof en CO2. Om grijze waterstof enigszins duurzaam te kunnen noemen, moet de vrijgekomen CO2 worden afgevangen en veilig worden opgeslagen. Dat noemen we dan 'blauwe' waterstof.

Een bijkomend probleem is dat Japan de nodige grijze waterstof niet zelf produceert, maar in vloeibare vorm uit Australië importeert. Daar liggen op sommige plaatsen, zoals in Latrobe Valley in de staat Victoria, nog gigantische hoeveelheden bruinkool onder de grond. Die enorme energievoorraad blijft al een tijdje onbenut omdat energiecentrales op bruinkool erg vervuilend zijn. Samen met Japan hoopt de Australische overheid haar bruinkool nu toch een economische bestemming te kunnen geven door het goedje te vergassen en zo grijze waterstof te produceren. De CO2 die daarbij vrijkomt zou opgeslagen worden in een oud en leeg gasveld onder de zeebodem, maar die piste is nog niet officieel bevestigd.

'Groene' waterstof uit Noorwegen

De keuze van Japan voor grijze waterstof uit Australië is opmerkelijk als je weet dat Noorwegen aanbood om dezelfde hoeveelheid waterstof te produceren via meer duurzame methodes. De Noren zouden daarvoor gebruik maken van waterkrachtcentrales en windmolenparken. De kostprijs van de groene waterstof zou vergelijkbaar geweest zijn met die van de grijze. Beide opties werden in de loop van 2018 en 2019 grondig bestudeerd. Waarom de keuze uiteindelijk op een samenwerking met Australië is gevallen, is niet bekend.

Op korte termijn wil Australië zijn waterstofproductie vergroenen door ook grote zonneparken en windmolens in te zetten en daarmee groene waterstof op basis van water te produceren. De bruinkoolpiste zou in eerste instantie deel uitmaken van een groter plan om Australië te lanceren als wereldleider op het gebied van waterstofproductie, dixit Tom Koutsantonis, voormalig minister van Energie van Zuid-Australië.

Bron: Forbes, wattisduurzaam.be

Probeer Susanova gratis uit!

Wilt u meer dan alleen nieuws? Al onze plusartikels, reportages en analyses lezen? Kies dan voor een proefabonnement van een maand!